Ten obszerny wywiad z Bartoszem Kopczyńskim, wiceprezesem Instytutu Wiedzy Społecznej im. Krzysztofa Karonia, skupia się na krytyce współczesnych systemów edukacyjnych i społecznych. Kopczyński omawia swoją książkę „Poradnik Świadomego Narodu. Księga Pierwsza: Historia Debilizacji”, która analizuje procesy „debilizacji” społeczeństw, postrzegane jako celowe działania globalnych elit, mające na celu uczynienie ludzi niesamodzielnymi. Głównym narzędziem tych przemian jest Europejski Obszar Edukacyjny, który promuje edukację włączającą, zdrowotną i obywatelską, interpretowane jako narzędzia formatowania osobowości, seksualizacji dzieci i likwidacji narodowych tożsamości. Prelegent odwołuje się do gnostycznych, kabalistycznych i talmudycznych korzeni tych ideologii, wskazując na Unię Europejską i globalistów jako głównych aktorów. Mimo pesymistycznej diagnozy, Kopczyński przedstawia receptę na odzyskanie suwerenności i przywrócenie wartości, zachęcając do walki o polską szkołę i przeciwko wciąganiu Polski w wojnę ukraińską.
Omówienie 5 części wykładu:
1. Wprowadzenie do „Debilizacji” i Fundamenty Ideologiczne (KGT)
2. Europejski Obszar Edukacyjny: Wizja Unii Socjalistycznej i Totalitarnej Kontroli
3. Konkrety „Debilizacji”: Edukacja Włączająca, Zdrowotna i Obywatelska na Wzór Sowiecki
4. Mechanizmy Wdrażania: Brak Świadomości, Korupcja i „Ośmiornica Inkluzyjna”
5. Diagnoza, Recepta i Wezwanie do Działania: Walka o Polskę i Prawdę
Część 1: Wprowadzenie do „Debilizacji” i Fundamenty Ideologiczne (KGT)
Ta pierwsza część wykładu koncentruje się na przedstawieniu kluczowego pojęcia „debilizacji” oraz na zarysowaniu ideologicznych korzeni procesów, które, zdaniem Bartosza Kopczyńskiego, prowadzą do transformacji społeczeństwa. Stanowi ona fundamentalne wprowadzenie do całej argumentacji przedstawionej w dalszych segmentach rozmowy.
Bartosz Kopczyński rozpoczyna od wyjaśnienia terminu „debilizacja”, który jest centralnym punktem jego książki „Poradnik Świadomego narodu księga pierwsza historia debilizacji”. Definiuje ją jako „operację na ludzkich umysłach realizowaną na skalę masową”, mającą na celu przekształcenie „homo sapiens” (człowieka rozumnego) w „homodebilis” (człowieka debilnego). Proces ten prowadzi również do zmiany społeczeństwa funkcjonalnego w „dysfunkcyjny zasób homodebilis”, czyli ludzi niezdolnych do samodzielnego życia na poziomie jednostki, rodziny czy narodu, i wymagających zewnętrznej opieki oraz zarządzania.
Pojęcie „debilizmu”, choć dziś zastąpione przez „niepełnosprawność intelektualną w stopniu lekkim” ze względów poprawności politycznej, oznacza dorosłego człowieka, który funkcjonuje na poziomie intelektualnym 12-latka. Taka osoba potrafi wykonywać proste polecenia i procedury, ale nie jest w stanie rozumieć celów działań, wyznaczać własnych ani współpracować z innymi w celu opracowania wspólnego programu działania. To właśnie jest celem „globalnej władzy”, „światowego mózgu” czy „globalistów” – stworzenie masy ludzi, którą łatwo można kontrolować. Pan Kopczyński dodaje do tego określenia „talmudyści globaliści”, precyzując podmioty odpowiedzialne za te procesy.
Następnie Kopczyński przechodzi do omówienia trzech systemów myślowych, które stanowią fundamenty ruchów lewicowych: Kabały, Gnozy i Talmudu (KGT). Podkreśla, że gnoza jest najstarszym z nich, opisując ją jako „myślenie magiczne”, przeciwne do „myślenia przyczynowo-skutkowego” Arystotelesowskiego. Gnoza, zdaniem prelegenta, przełamuje logiczne rozumienie prawdy obiektywnej i rzeczywistości, które to rozumienie zostało później przyjęte przez chrześcijaństwo. Kabała i Talmud również wykorzystują gnozę, ale w celach politycznych, do kontroli nad grupami ludzi. Współczesny postmodernizm oraz język używany przez Unię Europejską i agendy ONZ są, według Kopczyńskiego, przesiąknięte językiem Kabały i tych zawiłych słowotwórstw.
Podsumowując, Kopczyński stwierdza, że to właśnie KGT jest tym, co „niszczy umysł”, „niszczy narody” i „niszczy organiczne struktury społeczne”. Za wykonawców tych działań i użytkowników „globalnego kapitału plemiennego i globalnego patriarchatu kabalistycznego” uznaje „gnostyków”. Opisuje ich jako grupę posługującą się gnozą jako „uniwersalną bronią niszczącą czy przejmującą umysły”, i używa wobec nich alternatywnych określeń, takich jak „bestia” czy „Małozczapeczkowi”. Co ważne, przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen oficjalnie przyznała, że „Europa w sensie Unii Europejskiej to są wartości Talmudu”, co, zdaniem Kopczyńskiego, nie jest już teorią spiskową, lecz oficjalnym stanowiskiem.
Ta pierwsza część wykładu jest kluczowa, ponieważ określa ramy pojęciowe i ideologiczne, w których prelegent analizuje dalsze działania, zwłaszcza te dotyczące edukacji. Definiując „debilizację” i jej gnostycko-kabbalistyczno-talmudyczne korzenie, Kopczyński przygotowuje grunt pod wyjaśnienie, w jaki sposób Unia Europejska, poprzez takie mechanizmy jak Europejski Obszar Edukacyjny, wdraża te destrukcyjne procesy.
Część 2: Europejski Obszar Edukacyjny: Wizja Unii Socjalistycznej i Totalitarnej Kontroli.
W tej części Bartosz Kopczyński koncentruje się na zagadnieniu Europejskiego Obszaru Edukacyjnego (EOE), przedstawiając go jako główne narzędzie Unii Europejskiej do realizacji „debilizacji” i wprowadzenia totalitarnej, socjalistycznej kontroli nad ludnością, w tym także w Polsce.
Pan Kopczyński podkreśla, że większość Polaków, włącznie z nauczycielami i politykami, nie jest świadoma istnienia EOE, a nawet gdyby wiedzieli, nie interesowałoby ich to, bagatelizując jego znaczenie. Podkreśla, że media i rządzący nie są zainteresowani informowaniem o EOE. Według niego, jest to „bardzo groźne”, ponieważ EOE to uniwersalny system, który ma zapanować w całej Europie, czyniąc ją „jedną wielką szczęśliwą, uśmiechniętą rodzinę za drutami kolczastymi”, którą określa mianem „Eurokochos” czyli obozu koncentracyjnego.
Kluczowe aspekty przedstawione w tej części to:
• Zarządzanie masą społeczną i „siłą roboczą”: Ludzie w Unii Europejskiej są oficjalnie nazywani „siłą roboczą” w dokumentach unijnych. EOE ma być głównym systemem zarządzania tą masą w ramach „gospodarki 4.0”. Gospodarka 4.0 to twór monistyczny, gdzie cała Unia jest jednym bytem, a socjalizm oznacza brak własności indywidualnej, wolności indywidualnej i w ogóle indywidualności – każdy jest częścią kolektywu i realizuje się wyłącznie przez kolektyw.
• Likwidacja praw rodzicielskich i kontrola życia prywatnego: W Unii Europejskiej, która „chce być bardzo socjalistyczna” (w przeciwieństwie do PRL, który nie był prawdziwie socjalistyczny), nie ma być prywatności ani intymności. Rodzice będą mieli prawo do wychowywania dzieci tylko w zakresie, w jakim będą realizować politykę „państwa europejskiego”. Dzieci nie będą „ich dziećmi”, lecz „obywatelami państwa europejskiego”. Władza ma interesować się i dbać o „dobrostan” każdego człowieka na poziomie fizjologii, co ma służyć kontroli całego życia prywatnego i społecznego, w tym życia rodzinnego, seksualnego i rozrodu. Władza ma decydować o tym, kto, kiedy i z kim ma prawo i obowiązek uprawiać seks oraz reprodukować się, opierając się na standardach WHO.
• Totalna kontrola nad szkołami: Szkoły mają stać się „instytucjami unijnymi”, zarządzanymi bezpośrednio przez Komisję Europejską. Obejmuje to wszystkie aspekty: podręczniki, materiały, program nauczania, ocenianie, zarządzanie uczniami i szkołami, awans zawodowy i szkolenie nauczycieli, a nawet przenoszenie uczniów i nauczycieli między placówkami i krajami. Wprowadzani mają być również uczniowie i studenci z Afryki, Azji, Ukrainy i innych krajów, co ma służyć „mieszaniu rodzin i ludzi”.
• Edukacja przez całe życie: Obowiązkowe szkolenia mają trwać do 64. roku życia, po czym, zdaniem Kopczyńskiego, „już nie ma życia”.
• Docelowy cel – nowa ludność europejska: Te procesy mają doprowadzić do powstania „nowej europejskiej ludności negroidalnej”. Kopczyński powołuje się na koncepcje Richarda Coudenhove-Kalergiego z książek „Paneuropa” (1923) i „Idealizm praktyczny” (1925), twierdząc, że Unia Europejska jest wdrażaniem tej stuletniej koncepcji. Ma to na celu likwidację narodów europejskich, które mają tendencję do „wyłamywania się spod jednolitej władzy unijnej”. Polska ma być zaludniona przez innych ludzi, nie tylko poprzez przesiedlenia (które porównuje do stalinizmu i nazizmu), ale także poprzez „mieszanie genetyczne”, prowadzące do „fizycznej likwidacji najpierw państwa, potem narodu i potem ludzi, którzy mają w sobie genom Polski”.
Podsumowując, część druga wykładu przedstawia Europejski Obszar Edukacyjny jako strategiczne narzędzie globalistów (określanych jako „gnostycy” i „talmudyści globaliści”) do stworzenia totalitarnego społeczeństwa. W tej wizji Unia Europejska nie tylko kontroluje edukację, ale staje się wszechobecną władzą, ingerującą w najbardziej intymne sfery życia, z ostatecznym celem zniszczenia narodów i stworzenia nowej, łatwej do zarządzania populacji.
Część 3: Konkrety „Debilizacji”: Edukacja Włączająca, Zdrowotna i Obywatelska na Wzór Sowiecki.
W tej części Bartosz Kopczyński zagłębia się w szczegóły, w jaki sposób koncepcja Europejskiego Obszaru Edukacyjnego (EOE) przekłada się na konkretne zmiany w polskim systemie szkolnictwa, wskazując na trzy kluczowe obszary: edukację włączającą (inkluzywną), edukację obywatelską i edukację zdrowotną. Przedstawia je jako narzędzia służące realizacji celów „debilizacji” i totalitarnej kontroli.
Edukacja Włączająca (Inkluzywna)
Pan Kopczyński podkreśla, że edukacja włączająca (alias inkluzywna) jest podstawową metodyką i sposobem organizacji pracy w szkołach, wdrażaną już od początku lat 90.. Głównym celem jest „włączenie wszystkich”, czyli umieszczenie w szkołach rejonowych każdego ucznia z danego regionu. Proces ten zaczął się od dzieci niepełnosprawnych (w tym intelektualnie), prowadząc do likwidacji szkół specjalnych i przenoszenia ich uczniów do placówek ogólnodostępnych, gdzie są mieszani ze „zwykłymi dziećmi”.
Jednakże, jak zaznacza Kopczyński, to dopiero początek. Do tych szkół wprowadza się również dzieci imigrantów (w tym „przesiedleńców” z Ukrainy, których oficjalnie nazywa się „displaced” – przesiedleńcy, a nie uchodźcy) oraz „aktywistów tych czteroliterowych”. Celowo zaburza się psychicznie ludzi, a system ma ich wspierać poprzez wymuszanie współistnienia i wzajemnego „ubogacania się” w jednej szkole, w jednej klasie. W efekcie ma powstać „cała masa, cała zaburzona, różnorodna, wymieszana masa ludzka”.
Za merytoryczne podstawy tych działań odpowiada Europejska Agencja do spraw Specjalnych Potrzeb i Edukacji Włączającej, a cały system ma być sterowany bezpośrednio przez Komisję Europejską. Polska jako państwo ma jedynie finansować ten system i zapewniać jego utrzymanie, nie mając żadnych narzędzi do ingerencji w metodykę, treści czy program nauczania, które mają pochodzić z zewnątrz – z Komisji Europejskiej, agencji unijnych oraz organizacji pozarządowych (NGOs-ów, w tym tych „czteroliterowych”).
Kopczyński wskazuje, że celem jest „formatowanie osobowości ludzkiej” i odwrócenie tradycyjnego programu nauczania. Przedmioty takie jak deprawacja, seksualizacja, „tęczowość”, zwierzątka, klimat, planeta, tolerancja, równość, gender mają stać się głównym programem nauczania, podczas gdy tradycyjne przedmioty (polski, matematyka) mają być jedynie dodatkiem. To wszystko ma prowadzić do sytuacji znanej z państw zachodnich, gdzie rodzice tracą prawa do swoich dzieci na rzecz szkoły i systemu, który decyduje o ich wychowaniu, wierze i tożsamości, a nawet manipuluje nimi za parawanem „praw dziecka”.
Edukacja Obywatelska
Nowy przedmiot, Edukacja Obywatelska, który ma być wprowadzony w roku szkolnym 2026/2027, jest opisany jako coś zupełnie innego niż tradycyjny WOS. Jest to „formatowanie mentalności czy tożsamości i mentalności unijno-globalnej od dziecka”, określane jako „pranie mózgu tak jak w Sowietach prali mózgi pionierom”.
Główne założenia tej edukacji to:
• Brak indywidualnych i narodowych interesów: Człowiek nie ma mieć własnych interesów, a w szczególności interesów narodowych. Naród jest traktowany jako „coś przejściowego”.
• Globalne zainteresowania: Ludzie mają przejmować się tym, co dzieje się na drugim końcu świata, planetą, nierównościami, i pracować na rzecz „dobrostanu planety” i „braku nierówności” jako „siła robocza Unii Europejskiej”.
• Władza jako Bóg: Sugeruje się, że Bogiem jest planeta i Unia Europejska, czyli władza.
• Edukacja zrównoważonego rozwoju: Ma na celu „zmianę sposobu myślenia, zmianę przyzwyczajeń i zmianę zachowań” dzieci, zgodnie z wolą władzy, a nie rodziców.
• Obowiązkowy charakter: Przedmiot ma być obowiązkowy i Kopczyński przestrzega, aby traktować go jak „indoktrynację komunizmem za wczesnego PRL-u”.
Edukacja Zdrowotna
Edukacja zdrowotna to drugi nowy przedmiot, który budzi szczególne obawy. Pomimo pozorów „prozdrowotnego” nauczania (higiena, zdrowe odżywianie, ruch, unikanie zagrożeń, podstawy edukacji seksualnej), Kopczyński twierdzi, że jej prawdziwa istota jest inna.
Jego analiza wskazuje, że:
• Sanitaryzm: Dzieci mają być przygotowywane do akceptacji wszystkich zaleceń dotyczących szczepień i leków (np. HPV), zgodnie z wytycznymi WHO. Szkoła i nauczyciele mają służyć jako narzędzia do tego celu.
• Nowa antropologia: Człowiek jest traktowany jako istota pozbawiona duszy, gdzie „duszą człowieka jest władza”. Zdrowie nie jest rozumiane jako brak choroby czy samoutrzymanie homeostazy, lecz jako coś, co zapewnia i kontroluje władza. Władza ma decydować o tym, co ludzie mają jeść (np. świerszcze), gdzie mieszkać (np. w „gettach 15-minutowych) i jak prowadzić życie prywatne i intymne.
• Seksualizacja i anty-reprodukcja: Najważniejszy aspekt seksualizacyjny to promowanie seksu, ale jednocześnie zniechęcanie do reprodukcji. Prokreacja, miłość i trwałe związki małżeńskie są traktowane jako „zagrożenie psychiczne i choroba weneryczna”. Władza ma uczyć dzieci (już od czwartej klasy) metod antykoncepcji (farmakologicznych i mechanicznych), aby zabezpieczać je przed „chorobami wenerycznymi, między innymi przed prokreacją”. Małżeństwo jest wspominane rzadko, zawsze obok rozwodu, a prokreacja nie jest wartością – jest jedną z wielu możliwości, tak samo jak seks homoseksualny czy odmienne orientacje płciowe.
• Zdrowie psychiczne i zmiana stereotypów: Duży nacisk kładzie się na tzw. zdrowie psychiczne, którego celem jest „sformatowanie psychiki dziecka genderowo” i „zmiana stereotypów” dotyczących płci. Dokumenty UNESCO i Komisji Europejskiej (np. Europejski Monitor Kształcenia i Szkolenia) otwarcie mówią o zmianie człowieka i szkodliwych stereotypów, wchodząc z tym do przedszkoli, ponieważ już około drugiego roku życia dziecko ma „ustabilizowany pogląd na temat płci i orientacji seksualnej”, co władza chce zmienić. Proces ten jest opisywany w kategoriach „masońskich zasad solve et coagula” oraz „Ordo Ab Chao” (porządek z chaosu), polegających na celowym wprowadzaniu kontrolowanych zaburzeń psychicznych i społecznych, aby ludzie nie byli w stanie kontrolować sami siebie.
Bartosz Kopczyński podsumowuje, że te dwa nowe przedmioty są „forpocztami” wielkiej tzw. reformy, czyli transformacji i likwidacji tego, co polskie w systemie edukacji, na rzecz wprowadzenia tego, co unijne. Ma to nastąpić w roku szkolnym 2026/2027, w ramach projektu, który może nosić nazwę „Kompas przyszłości”.
Ta część wykładu ujawnia konkretne, praktyczne mechanizmy, za pomocą których ideologia „debilizacji” ma być wdrażana w życie, koncentrując się na dzieciach i młodzieży poprzez system edukacji.
Część 4 stanowi logiczne rozwinięcie poprzednich, koncentrując się na diagnozie, oporze i receptach na zmianę w obliczu procesów „debilizacji”
W tej części Bartosz Kopczyński odchodzi od szczegółowego opisu problemów i przechodzi do identyfikacji tych, którzy za nimi stoją, oraz do propozycji działań zaradczych.
Kto stoi za „debilizacją”?
Pan Kopczyński wskazuje, że rządzący Polską politycy, tacy jak minister edukacji czy premier, są jedynie „transmiterami” lub „transformatorami” poleceń, które przychodzą „gdzieś z zewnątrz”. Nawet przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen otwarcie przyznała, że „Europa w sensie Unii Europejskiej to są wartości Talmudu”, co dla Kopczyńskiego jest oficjalnym potwierdzeniem korzeni tych działań.
Ostatecznych sprawców Kopczyński nazywa gnostykami ze względu na system gnozy, którym się posługują, określając ich także jako „globalną władzę”, „światowy mózg”, „globalistów” (a ostatnio „talmudystów globalistów”). Używa również określeń takich jak „bestia” czy „Małozczapeczkowi”. Stwierdza, że nie ma sensu szukać konkretnych nazwisk, gdyż struktury są celowo zagmatwane i „kabalistyczne”, a zamiast tego należy skupić się na grupie, która ma określony interes i możliwości.
Brak świadomości i rola polskich władz
Kopczyński krytykuje powszechny brak świadomości wśród Polaków, w tym nauczycieli i polityków, na temat istnienia i znaczenia Europejskiego Obszaru Edukacyjnego (EOE). Politycy i urzędnicy, nawet ci wysoko postawieni, często nie wiedzą o głębi procesów lub świadomie je ignorują, działając według zasady „to jest projekt unijny, to nie jest nasze, my to tylko robimy”. Określa to jako legalną korupcję państwową, gdzie siły zewnętrzne mogą działać w Polsce, a urzędnicy i politycy podpisują wszystko, co im podsuną, dla własnych korzyści, traktując Polaków jako „podludzi”. Podkreśla, że PiS również wdrażał te projekty, kontynuując działania poprzedników. Stan umysłowy ludzi, którzy akceptują te destrukcyjne przemiany, nazywa „nabytym amokalnym debilizmem schizofreniczno-paranoicznym” (nadSP).
Nadzieja i „Recepta” na zmianę
Pomimo pesymistycznego obrazu, Kopczyński sprzeciwia się defetyzmowi i beznadziei, wskazując, że „ci tajemni przełożeni oni wcale nie są tacy wszechmocni” i ich plan, realizowany od 500 lat, w tej chwili „wykoleja się na naszych oczach”. Podkreśla, że są oni „słabi w improwizacji”, w czym Polacy są znacznie lepsi, co stwarza szansę na zmianę.
Jego książka, „Poradnik Świadomego Narodu”, ma być diagnozą (księgi 1-3) oraz „receptą” (księga 4: „Powrót Królestwa”). Jedynym skutecznym sposobem na uniknięcie zagrożeń jest przejęcie władzy politycznej w Polsce przez siłę społeczną, która przekształci się w siłę polityczną.
Przykłady skutecznego oporu i wezwania do działania:
Kopczyński podaje przykłady, które pokazują, że opór jest możliwy i skuteczny:
• Ruch Ochrony Szkoły (ROS), przekształcony w Koalicję na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły (CROPS), zdołał zablokować „bardzo szkodliwą ustawę” za rządów PiS, mimo początkowej niewielkiej liczby osób.
• Dzięki działaniom oporu, przedmiot edukacja zdrowotna stał się nieobowiązkowy przynajmniej na rok, a Kopczyński zachęca rodziców do wypisywania dzieci z tych zajęć. Podkreśla, że „władza się boi świadomych Polaków”.
Na koniec wykładu, Bartosz Kopczyński formułuje konkretne wezwania do działania:
1. Wspieranie działań CROPS (ratujmyszkole.pl) i kampanii „Stop edukacji zdrowotnej” Konfederacji Korony Polskiej.
2. Użycie wpływów do zablokowania „reformy edukacji” pod tytułem „Kompas przyszłości”, która ma się rozpocząć w roku szkolnym 2026/2027. Należy wetować wszystko, co dotyczy edukacji.
3. Zablokowanie zmiany ustawy Prawo Oświatowe, ponieważ jest to „brama” do wdrożenia wspomnianej reformy.
4. Nie pozwolenie na włączenie Polski do wojny ukraińskiej, co Kopczyński nazywa potencjalnym „holokaustem Polaków”. Ostrzega przed prowokacjami i działaniami pod fałszywą flagą.
5. Zaprasza na demonstrację na Placu Zamkowym 13 września (w roku, w którym odbywał się wykład).
Całość tych działań umiejscawia w kontekście „odwiecznej walki między prawdą a gnozą”, będącej częścią „rewolucji lucyferycznej” i „wojny przeciw narodom”, która trwa od 500 lat i której etapami były obie wojny światowe oraz obecna „trzecia wojna światowa” trwająca od 2001 roku.
Diagnoza, Recepta i Wezwanie do Działania: Walka o Polskę i Prawdę
Na podstawie wykładu Bartosza Kopczyńskiego, można wyróżnić szczegółową diagnozę obecnej sytuacji Polski, konkretną receptę na jej uzdrowienie oraz pilne wezwania do działania, wszystko osadzone w kontekście odwiecznej walki o Polskę i Prawdę.
Diagnoza: Proces „debilizacji” i jego źródła
Kopczyński rozpoczyna od diagnozy masowego procesu „operacji na ludzkich umysłach”, który nazywa „debilizacją”. Celem tej operacji jest przekształcenie „Homo sapiens” (człowieka rozumnego) w „Homodebilis” (człowieka debilnego), czyli osobę dorosłą funkcjonującą na poziomie intelektualnym 12-latka. Taki człowiek potrafi wykonywać proste polecenia i procedury, ale nie jest zdolny do wyznaczania własnych celów, rozumienia ich ani jednoczenia się z innymi w celu tworzenia wspólnych programów działania. Prowadzi to do powstania społeczeństwa „dysfunkcyjnego zasobu homodebilis”, wymagającego zewnętrznej opieki i zarządzania.
Za tym procesem stoją, jak określa Kopczyński, „globalna władza”, „światowy mózg”, „globaliści”, a ostatnio sprecyzowane jako „talmudyści globaliści” lub „gnostycy”. Używa również innych określeń, takich jak „bestia” czy „Małozczapeczkowi”. Wskazuje, że ci „tajemni przełożeni” posługują się systemami myślowymi KGT: Kabałą, Gnozą i Talmudem, które przenikają się wzajemnie. Gnoza, jako myślenie magiczne, jest przeciwna myśleniu przyczynowo-skutkowemu Arystotelesa, a następnie chrześcijaństwu, które Kopczyński uważa za jedyny w pełni logiczny system. Talmud z kolei wykorzystuje gnozę w celach politycznych, dążąc do kontroli nad grupami ludzi. Kabała, zawiły system myślowy, jest widoczna w języku instytucji takich jak Unia Europejska i agendy ONZ, a także w postmodernizmie.
Kluczowym narzędziem „debilizacji” jest Europejski Obszar Edukacyjny (EOE). Wprowadzany od lat 90., ma on docelowo objąć całą Europę, przekształcając ją w „Eurokochos” – rodzaj obozu koncentracyjnego, gdzie edukacja jest głównym systemem zarządzania masą społeczną, nazywaną „siłą roboczą”. EOE ma doprowadzić do likwidacji wolności i własności indywidualnej, a także praw rodziców, gdyż dzieci mają stać się „obywatelami państwa europejskiego”. Rodzice będą mogli wychowywać dzieci tylko w zakresie zgodnym z polityką „państwa europejskiego”, wprowadzanej przez „specjalistów” (nauczycieli, psychologów, pedagogów, asystentów rodzin), którzy w rzeczywistości będą „unijną ezbecją” kontrolującą życie prywatne i rodzinne. Działania te obejmują również seksualizację i kontrolę rozrodu, gdzie władza decyduje, kto ma prawa reprodukcyjne i kiedy. Seks i prokreacja są traktowane jako zagrożenie, a szkoły mają uczyć dzieci antykoncepcji od czwartej klasy.
W kontekście EOE, Kopczyński szczegółowo omawia edukację włączającą (inkluzywną). Polega ona na umieszczaniu wszystkich dzieci z rejonu – w tym niepełnosprawnych (również intelektualnie), imigrantów („przesiedleńców”) i „aktywistów czteroliterowych” – w jednej szkole i klasie, celowo zaburzając psychicznie ludzi, by następnie ich „wspierać” i „ubogacać” w tej wymieszanej masie. Polska ma finansować ten system, ale nie mieć wpływu na jego metodykę i treści, które pochodzą z Komisji Europejskiej i powiązanych agencji. To prowadzi do tego, że tradycyjne przedmioty, jak matematyka czy polski, mają stać się dodatkiem, a głównym celem edukacji ma być „formatowanie osobowości ludzkiej”.
Kopczyński identyfikuje dwa nowe, szczególnie niebezpieczne przedmioty, mające się pojawić w polskim systemie edukacji: „edukacja obywatelska” i „edukacja zdrowotna”.
• Edukacja obywatelska to „pranie mózgu” mające na celu formatowanie „mentalności unijno-globalnej”, eliminację interesów narodowych i indywidualnych na rzecz troski o „planetę” i „nierówności”, a także sugerowanie, że Bogiem jest planeta i władza.
• Edukacja zdrowotna, choć pozornie prozdrowotna, w rzeczywistości ma promować sanitaryzm (obowiązek szczepień zgodnie z zaleceniami WHO) oraz socjalistyczną antropologię, w której człowiek nie ma duszy, a jego zdrowie zależy od władzy. Najważniejszym aspektem jest seksualizacja bez reprodukcji, traktowanie prokreacji jako zagrożenia psychicznego i „choroby wenerycznej”, oraz nauka antykoncepcji.
Polska władza, zarówno obecna, jak i poprzednia (w tym PiS), jest w tym procesie postrzegana jako „transmiterzy” lub „transformatorzy” poleceń z zewnątrz. Wysocy rangą urzędnicy często nie mają pojęcia o prawdziwych celach tych procesów, działając według zasady: „to jest projekt unijny, to nie jest nasze, my to tylko robimy”. Kopczyński nazywa to „legalną korupcją państwową”, gdzie polscy politycy i urzędnicy podpisują wszystko, co im podsuną, dla własnych korzyści, traktując Polaków jako „podludzi”. Stan umysłowy ludzi, którzy akceptują te destrukcyjne przemiany, określa jako „nabyty amokalny debilizm schizofreniczno-paranoiczny” (nadSP).
Ostatecznym celem tych działań jest „fizyczna likwidacja” narodów europejskich, w tym Polaków, poprzez „przenoszenie ludzi” i „mieszanie genetyczne”, w celu stworzenia „nowej europejskiej ludności negroidalnej”. Wszystko to dzieje się w ramach „rewolucji lucyferycznej” i „wojny przeciw narodom”, która trwa od 500 lat, a której etapami były obie wojny światowe oraz obecna „trzecia wojna światowa”, trwająca od 2001 roku.
Recepta: Przejęcie władzy i odwrócenie procesu
Pomimo tak pesymistycznej diagnozy, Kopczyński odrzuca defetyzm i beznadzieję. Podkreśla, że „tajemni przełożeni wcale nie są tacy wszechmocni” i są „słabi w improwizacji”, w czym Polacy są znacznie lepsi. Uważa, że ich plan, realizowany od 500 lat, w tej chwili „wykoleja się na naszych oczach”, co stwarza szansę na zmianę.
Jego książka, „Poradnik Świadomego Narodu”, jest zarówno diagnozą (księgi 1-3), jak i „receptą” (księga 4: „Powrót Królestwa”). Jedynym skutecznym sposobem na uniknięcie zagrożeń jest przejęcie władzy politycznej w Polsce przez siłę społeczną, która przekształci się w siłę polityczną. Podkreśla, że zmiana jest możliwa i wykonalna, choć jest to proces długotrwały, trwający dziesiątki lat, wymagający rozpoczęcia działań już teraz. Książka skierowana jest do „nauczycieli narodu”, czyli elity organicznej, która chce wziąć odpowiedzialność za naród i państwo, by żyć godnie i nie być niewolnikami.
Kopczyński wskazuje na przykłady skutecznego oporu:
• Ruch Ochrony Szkoły (ROS), przekształcony w Koalicję na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły (CROPS), zdołał zablokować „bardzo szkodliwą ustawę” za rządów PiS, udowadniając, że małe grupy ludzi bez mediów i pieniędzy mogą osiągnąć sukces.
• Dzięki działaniom oporu, przedmiot edukacja zdrowotna stał się nieobowiązkowy przynajmniej na rok, co jest „wielkim osiągnięciem”. To pokazuje, że „władza się boi świadomych Polaków”.
Wezwanie do Działania: Walka o Polskę i Prawdę
Na zakończenie wykładu, Bartosz Kopczyński formułuje konkretne i pilne wezwania do działania, aby Polacy podjęli „bitwę” w „wojnie przeciw narodom”:
1. Wspieranie działań Koalicji na Rzecz Ocalenia Polskiej Szkoły (CROPS) (ratujmyszkole.pl) oraz kampanii „Stop edukacji zdrowotnej” Konfederacji Korony Polskiej.
2. Użycie wpływów do zablokowania „reformy edukacji” pod tytułem „Kompas przyszłości”, która ma się rozpocząć w roku szkolnym 2026/2027. Należy wetować wszystko, co dotyczy edukacji z obecnej władzy.
3. Zablokowanie zmiany ustawy Prawo Oświatowe, ponieważ jest to „brama” do wdrożenia wspomnianej reformy. Apeluje do posłów i prezydenta o odrzucenie lub zawetowanie tej zmiany.
4. Zachęca rodziców do wypisywania dzieci z zajęć z „edukacji zdrowotnej” do 25 września (termin w roku, w którym odbywał się wykład).
5. Nie pozwolić na włączenie Polski do wojny ukraińskiej, co Kopczyński nazywa potencjalnym „holokaustem Polaków”. Ostrzega przed prowokacjami i działaniami pod fałszywą flagą.
6. Zaprasza na demonstrację na Placu Zamkowym 13 września o godzinie 12:00 (w roku, w którym odbywał się wykład), aby pokazać władzy, że Polacy nie pozwolą na to, co dzieje się w innych krajach.
Kopczyński podkreśla, że jest to „odwieczna walka między gnozą a prawdą”, będąca częścią „rewolucji lucyferycznej” i „wojny przeciw narodom”. Uważa, że każdy Polak może włączyć się do tego dzieła, a pozytywne skutki działań można zaobserwować w krótkim czasie. Całość działań ma prowadzić do odnowienia narodu polskiego i odbudowy Polski. Wierzy, że trzymając się tego, co Bóg powiedział, że jest dobre i złe, można żyć godnie i mieć pewność zbawienia wiecznego.
