Świadectwo Leszka Dokowicza – droga z ciemności do światła

Podczas pielgrzymki do Częstochowy 15 października 2016 r. gdy jechaliśmy jako grupa prudniczan na uroczystości Wielkiej Pokuty wysłuchaliśmy w autobusie świadectwa nawrócenia jednego z organizatorów tego spotkania.

Świadectwo Leszka Dokowicza – droga z ciemności do światła

Historia Leszka Dokowicza, reżysera i dokumentalisty, to jedno z najbardziej poruszających współczesnych świadectw nawrócenia. Z pozoru był człowiekiem sukcesu – ambitnym sportowcem, odnoszącym zawodowe triumfy w Niemczech, żyjącym życiem pozornie pełnym i nowoczesnym. Jednak w głębi serca jego dusza wołała o Boga.

Już na początku swojej drogi Leszek, szukając pomocy wśród tzw. bioenergoterapeutów, zetknął się z rzeczywistością, która oddaliła go od Kościoła. Spotkanie z charyzmatycznym Harisem – jak sam przyznaje – otworzyło w jego życiu duchową przestrzeń nie dla Boga, lecz dla zwiedzenia. Krótko po tym doświadczeniu, w czasie Mszy Świętej, zasłabł – było to symboliczne zapowiedzenie duchowego upadku, który miał nadejść.

Lata później w Monachium, pośród blasku świateł opery i świata filmu, Leszek osiągnął wiele: pracował przy dużych produkcjach, podróżował, posiadał pieniądze i uznanie. Jednak gmach zbudowany na piasku prędko zaczął się chwiać. Sukces zewnętrzny nie niósł pokoju wewnętrznego. Przeciwnie – w jego sercu rosła pycha, egoizm i pustka.

Na początku lat 90. wciągnął się w ruch techno – zafascynowany jego energią i ideologią. Poznał wówczas Petera – człowieka niezwykle inteligentnego, fascynującego, ale duchowo pogubionego. To on wprowadził Leszka w świat eksperymentów z obrazem, dźwiękiem i ludzką świadomością. Wspólnie pracowali nad projektem akustycznej stymulacji mózgu, który – jak później zrozumiał – miał charakter głęboko manipulacyjny i duchowo niebezpieczny.

Z czasem coraz wyraźniej widać było ciemną stronę tego środowiska. Muzyka, obrazy, symbole niosły przekaz destrukcji i śmierci. W międzyczasie Leszek i jego partnerka Małgosia oczekiwali dziecka. Syn Robert, urodzony w Niedzielę Zmartwychwstania, stał się dla niego znakiem nadziei i życia – Bożym światłem pośród chaosu.

Przełom nastąpił podczas jednej z największych imprez techno – Mayday. Tam, w atmosferze duchowego zagubienia i przemocy symboli, Leszek ujrzał prawdziwe oblicze zła. W momencie, gdy odczuł przerażającą świadomość, że uczestniczy w dziele sprzecznym z Bogiem, padł na kolana i zawołał: „Ojcze nasz, który jesteś w niebie”. W tej chwili rozpoczęła się jego walka duchowa, a zarazem wielkie zwycięstwo łaski. Ujrzał Archanioła Michała, który potwierdził jego decyzję odwrócenia się od szatana i powrotu do Boga.

Po tej nocy Leszek uciekł. Zawrócił z drogi prowadzącej ku zatraceniu i wyruszył ku Polsce – ku ziemi, którą nazwał „obmodloną”. Każdy krok był walką, ale i oczyszczeniem. W Gdyni spotkał kapłana, który poprosił, by poniósł krzyż – symboliczne zadanie, potwierdzające nową misję. Po spowiedzi generalnej i chrzcie syna cała jego rodzina odczuła prawdziwe uwolnienie od duchowego zniewolenia.

Dziś Leszek Dokowicz jest świadkiem działania Boga. Tworzy filmy dokumentalne o Bożym miłosierdziu i walce dobra ze złem, uczestniczy w rekolekcjach i spotkaniach ewangelizacyjnych. Jego życie pokazuje, że nie ma takiej ciemności, której nie byłoby w stanie rozproszyć światło Chrystusa. Jak sam powtarza, to dzięki modlitwie matki i opiece Matki Bożej został uratowany.

Świadectwo Leszka to wezwanie, by nigdy nie lekceważyć duchowych zagrożeń, ale przede wszystkim – by ufać, że Boże miłosierdzie jest większe niż jakiekolwiek zło. Tam, gdzie człowiek mówi „nie dam rady”, Bóg odpowiada: „dla mnie nie ma rzeczy niemożliwych”.