„101.§ 1. Zgodnie z wiekową tradycją obrządku łacińskiego duchowni mają zachować w oficjum język łaciński. Tym jednak duchownym, dla których język łaciński stanowi poważną przeszkodę do należytego odmawiania brewiarza, ordynariusz może w poszczególnych wypadkach pozwolić na używanie przekładu na język ojczysty, sporządzonego według art. 36.”

Sobór watykański II, Konstytucja o liturgii świętej „Sacrosanctum concilium”

Poprzedni artykułJacques Maritain – Sztuka i mądrość
Następny artykułE. Michael Jones – Jałowy Pieniądz, Tom II, rozdział XVIII „Teoria uczuć moralnych”.

Komentarze

Please enter your comment!
Please enter your name here